Archive for Luty, 2014

Patricia Jacobs i John Strong

W, tym właśnie roku naukowcy z Edynburga Patricia Jacobs i John Strong opublikowali swe wyniki badań nad komórkami mężczyzny wykazującego cechy zespołu Klinefeltera, a było to zaledwie w 3 lata po rewolucyjnym odkryciu szwedzkim, ustalającym na zawsze liczbę chromosomów u człowieka na 46 i zwiększającym dokładność metod badania. Obliczona w Edynburgu liczba chromosomów u człowieka z zespołem Klinefeltera wynosiła 47, a więc ten dodatkowy chromosom był odpowiedzialny za wymieszanie obu płci w okresie rozwoju.

Read the rest of this entry »

Ludzie mają typową dla kręgowców parę oczu

Ludzie mają typową dla kręgowców parę oczu, chociaż są one przesunięte ku przodowi. Większość kręgowców ma boczne oczy, podobnie jak pierwotnie i człowiek, którego zarodkowe oczy rosną w postaci szypułek i zgrubień z obu stron mózgu. Taki wygląd przypominający rybę utrzymuje się przez wiele tygodni, mimo to końcowym rezultatem jest dwoje oczu z przodu, zdolnych w dużym stopniu do widzenia dwuocznego. Oboje oczu widzi ten sam obiekt równocześnie prawie w całym polu widze- nia, stąd zwiększona zdolność określania odległości i oceny szybkości.

Read the rest of this entry »

Człowiek ma około 3 000 brodawek smakowych

Człowiek ma około 3 000 brodawek smakowych – prymitywna i niewrażliwa Świnia około dwukrotnie więcej, ryby kościste mają brodawki smakowe rozmieszczone wzdłuż całego ciała, nie tylko w jamie ustnej. Narządy zmysłowe smaku i węchu, czy też niemożliwa do rozróżnienia mieszanina ich obu powstała w rozwoju ewolucyjnym z pewnością wcześniej niż słuch i wzrok, lecz obecnie znaczenie smaku jest o wiele mniejsze niż węchu i znacznie mniejsza część mózgu jest przeznaczona na ten cel. Istnieje pewna korzyść polegająca na możliwości selekcji za pomocą smaku niektórych szkodliwych roślin i pokarmów, jednak sprawność ta nie może być nawet porównywana ze sprawnością zmysłu węchu.

Read the rest of this entry »

Ślepota

Ślepota. Ustawa o opiece społecznej w Wielkiej Brytanii z r. 1948 określa ślepego jako człowieka „nie potrafiącego wykonywać żadnej pracy, przy której wzrok jest nieodzowny”. Według tej definicji populacja ludzi ślepych w Anglii i Walii wynosi 96 000, czyli jedna osoba na każde 480. Ponad połowa z nich ma wzrok sprawny w jakimś stopniu, rzeczywista cyfra całkowicie pozbawionych użytecznego wzroku jest bliższa jednemu na tysiąc. Ślepota całkowita, z zupełną niemożnością spostrzegania światła, dotyczy zaledwie 3,4% osób zarejestrowanych jako ślepych, czyli

Read the rest of this entry »

Kłopotliwym aspektem procesu oziębiania jest

Kłopotliwym aspektem procesu oziębiania jest jego podstępny charakter. H. Duguid rozróżnia trzy fazy: gdy ciało ma pomiędzy 36,7° a 32°C, występuje uczucie zimna i dreszcze pomiędzy 32 a 24°C pojawia się depresja i pacjent zwykle nie narzeka na zimno, tętno jest zwolnione, spada ciśnienie krwi, a przy 29°C ustają dreszcze spadek temperatury ciała poniżej 24°C prowadzi do śmierci, rzadko udaje się pacjenta zachować przy życiu, ponieważ przestaje działać ośrodek regulacji temperatury i ciało stopniowo oziębia się do temperatury otoczenia. Przy 21°C przestaje funkcjonować krążenie krwi. Sytuację pogarsza, pojawiające się przy 30°C, zaburzenie świadomości, co niekiedy jest przyczyną rozbierania się zamiast wkładania dodatkowej odzieży, występuje także otępienie i senność. Jeśli taki człowiek może jeszcze chodzić pomimo wzrastającej sztywności mięśni, to z powodu zawrotów głowy i upośledzenia wzroku wywiera na otoczeniu wrażenie pijanego w każdym razie oziębienie poniżej 32°C wymaga natychmiastowego leczenia. (Biorąc pod uwagę fakt, że wielu starych ludzi umiera z zimna, niepokój budzi spotykana często w książkach opinia, że „większość zgonów wskutek zamarznięcia zdarza się wśród opuszczanych dzieci i pijaków”. Ciekawe, ilu z tych „pijaków” jest w rzeczywistości ofiarami upośledzenia wzroku i równowagi w następstwie zimna).

Read the rest of this entry »

Podczas słuchania

Ucho środkowe jest interesujące ze względu na prostą metodę wzmacniania, a także ze względu na ciekawe pochodzenie. Ewolucyjny proces korzystania z odziedziczonych elementów i przekształcania ich odpowiednio do nowych potrzeb jest ciągły. Płetwy stabilizując się stały się nogami, a później dwie z tych nóg stały się rękami. Podobnie pęcherze powietrzne ryb, służące do zapobiegania opadaniu w wodzie, zamieniło się u zwierząt lądowych w płuca, czyli w urządzenie oddechowe. W taki sam sposób łuki skrzelowe ryb (używane do oddychania) stały się ele-mentami stawów szczękowych u gadów (służące podczas jedzenia), a następnie przekształciły się w kostki słuchowe ucha środkowego (używane do słuchania).

Read the rest of this entry »

Jest wszakże jeden sygnał postępu

Godną uwagi cechą charakteryzującą nasz zmieniający się sposób umierania albo ulegania różnym chorobom jest prawie totalna klęska dawnych chorób. Nazwy budzące grozę, mające jeszcze wiele możliwości, pozbawione zostały swej straszliwej władzy. W r. 1964 na przykład w Anglii i Walii nie było ani jednego zgonu na błonicę, zaledwie 73 na odrę, ani jednego na wąglik, 17 na czerwonkę, 4 na porażenie dziecięce, ani jednego na ospę, 44 na krztusiec, 2 484 na gruźlicę (z tego tylko 41 osób miało mniej niż 25 lat), ani jednego na cholerę, ani jednego na dżumę. Wszystkie zgony z powodu tej przerażającej kolekcji chorób razem wzięte nie osiągają aktualnej liczby osób ginących w wy-padkach drogowych, liczba śmiertelnych ofiar silnika spalinowego wynosi 7 000 rocznie, czyli 1,3% wszystkich zgonów. Niemniej ponieważ musimy umrzeć z jakiegoś powodu, opanowanie dawnych chorób otwiera po prostu możliwości dla nowych, a kiedy w przyszłości medycyna zatriumfuje nad obecnym fatalnym zbiorem, ukaże się zawsze – według sformułowania dra Comforta – następna warstwa cebuli.

Read the rest of this entry »

Stałe odsuwanie w przyszłość

Stałe odsuwanie w przyszłość czasu umierania oznacza stały wzrost populacji starych ludzi. W r. 1961 było w Anglii i Walii

– 5 750 000 ludzi w wieku ponad 65 lat, liczba dość pokaźna, od- powiadająca mniej więcej ludności Szkocji. W r. 1981 będzie ich w Anglii i Walii 7 500 000, czyli 13% ludności, tj. 87 000 więcej co roku. Jeśli medycyna dopnie swego, to jak mówił sir George Pickering w r. 1966, „ludzie o starczych mózgach i starczym sposobie życia będą tworzyć stale wzrastającą grupę mieszkańców Ziemi”. Według tego profesora medcyny z Oksfordu, przy katedrze posiadającej przywileje królewskie, „jest to przerażająca perspektywa”. Gerontolog dr Alex Com-fort, zakładając zwiększanie się populacji starych ludzi, nie oczekuje żadnych radykalnych zmian w najbliższych latach. „Nie biorąc pod uwagę innych czynników, od samej medycyny i higieny możemy oczekiwać c-o najwyżej stopniowego zwiększania się przeciętnej długości życia do 75-80 lat” przyszłość przyniesie z pewnością „możliwości łagodzenia dolegliwości…, ale jak dotąd nie znamy przeszczepu, hormonu ani innego sposobu umożliwiającego osiągnięcie więcej niż ograniczonego odwrócenia zaledwie paru spośród zachodzących u człowieka zmian starczych”.

Read the rest of this entry »

Obraz zaopatrzenia świata w żywność

Jednym z największych zwycięstw w drugiej wojnie światowej było zapewnienie dostatecznego wyżywienia ludności brytyjskiej i rozdział zaopatrzenia w żywność był, z medycznego punktu widzenia, korzystniejszy niż dzisiejszy nadmiar. Racjonowanie żywności rozpoczęło się w styczniu 1940 r. iw 18 miesięcy później, w najtrudniejszym okresie przydział tygodniowy dla każdej dorosłej osoby cywilnej wynosił 113 g bekonu lub szynki, 227 g cukru, 56 g herbaty, 227 g tłuszczu (z czego masła tylko 56 g), 56 g dżemu, 28 g sera i mięsa za jednego szylinga. Rachunki za żywność były przy tym także niskie: zaopatrzenie tygodniowe, włączając koszt mięsa, kosztowało 2 szylingi 7 pensów. Dodatkowo zapewniono ograniczone zaopatrzenie w mleko (z pierwszeństwem dla dzieci i kobiet w ciąży), mniej więcej jedno jajko na tydzień oraz konserwy mięsne i rybne: te pożądane dodatki włączone były w punktowy system racjonowania, pozwalający każdemu na wybór podług swego upodobania, jeśli były one do nabycia w miejscu zarejestrowania karty. Niemniej, wielu dietetyków życzyłoby sobie redukcji zasobów żywności do poziomu, jakim dysponowała Wielka Brytania w czasie wojny, gdyby taka narodowa abstynencja drogą wymuszenia była do przeprowadzenia.

Read the rest of this entry »

Trawienie i odżywianie

Trawienie w skrócie – Enzymy – Żywność – Rzeczywiste potrzeby – Białka – Tłuszcze – Węglowodany – Sole mineralne – Witaminy – Woda – Ile jeść – Otyłość – Wygłodzenie — Gotowanie – Zatrucie pokarmowe

Los nie może mi zrobić krzywdy – jadłem dzisiaj obiad. Ks. Sydney Smith Zaniechaj obżarstwa. Pamiętaj, że dla żarłoków grób zieje trzy razy szerzej niż dla innych ludzi.

Read the rest of this entry »

Podział na typy somatyczne

Podział na typy somatyczne jest systemem ustalenia typów budowy ciała, w którym bierze się pod uwagę tylko kształt, a nie wielkość ciała. Jest on oparty na pracy Williama Sheldona z r. 1940. Autor ten zajmował się segregacją fotografii 4 000 studentów amerykańskich i w końcu opublikował twierdzenie, że istnieją 3 krańcowe typy kształtów ciała. Typy te zostały dość dziwacznie nazwane: endomorficzny, mezomorficzny i ektomor- ficzny. Endomorficzny, zasadniczo zaokrąglony, z zaokrągloną głową, okrągłym brzuchem i dużą ilością tkanki tłuszczowej jednak człowiek tego typu niekoniecznie musi być otyły. Szczuple- jąc w okresie niedożywienia nie upodabnia się do jednego z pozostałych typów, staje się tylko wyniszczonym endomorfem. Drugi, mezomorf, jest modelem dla rzeźbiarza. Ma dużą głowę, szerokie barki, wąskie biodra, mało tłuszczu, dużo mięśni i kości. Kiedy tyje, nie staje się endomorfem jest wtedy otyłym mezo- morfem, ponieważ charakterystyczne dla typu kształty pozostają dosyć wyraźne. Ektomorf jest szczupły, o wystających kościach i zaznaczonych kątach, smukłych nogach i rękach, wąskich barkach, jeszcze węższych biodrach i niedużej ilości mięśni i tłuszczu. Ma dużą powierzchnię skóry w porównaniu z małą masą. Nawet kiedy utyje pozostaje ektomorfem.

Read the rest of this entry »

Łzy

Łzy są płynem sterylnym i są nieodzowne dla zwilżania oka. Gruczoły łzowe wytwarzają łzy bez przerwy i znajdują się w okolicy górnobocznej każdego oczodołu. Chociaż oko jest ciepłe, narażone na działanie powietrza co najmniej przez 16 godzin dziennie, choć na jego powierzchni odbywa się parowanie oraz czynność mrugania, to produkcję łez oblicza się zaledwie na 1/2 do 2/3 grama na dobę. Śmiech, ziewanie, kaszel, wymioty, zimny wiatr, ciała obce, niektóre związki chemiczne i płacz zwiększają produkcję łez i kiedy ktoś się solidnie popłacze, to przy okazji wytwarza dodatkowo ponad 0,5 grama. Łzy wytwarzają wszystkie kręgowce żyjące w powietrzu, podobnie jak wszyscy ludzie po przekroczeniu paru tygodni życia. Nie ma jak dotąd przekonywających dowodów, że oprócz człowieka jakieś inne zwierzę może płakać w odpowiedzi na stan napięcia uczuciowego.

Read the rest of this entry »

Skąd się bierze ta stała poprawa wyników sportowych?

Skąd się bierze ta stała poprawa wyników sportowych? Przede wszystkim zwiększa się zakres upowszechnienia sportu. 285 ucze-stników Olimpiady w 1896 r. zostało wybranych spośród 50 0(00 trenujących sportowców. 1 000 olimpijczyków w Monachium re-prezentowało około 100 min sportowców. A przewiduje się, że na Igrzyskach w r. 1988 olimpijczycy reprezentować będą dwukrotnie większą liczbę czynnych sportowców. Ten wzrost jest w dużym stopniu związany z napływem talentów z mniej rozwiniętych kontynentów świata. Prawie wszyscy zawodnicy przysyłani na Igrzyska z Australii, Oceanii, Ameryki, Związku Radzieckiego

Read the rest of this entry »

Jakkolwiek istnienie podstawowych zapachów

Nauka nie pozwalająca się zgrabnie sklasyfikować sprawia zawsze zakłopotanie, co skłania wielu do prób własnej systematyzacji. Nikt nie potrafi oznaczyć kilku zasadniczych zapachów na podobieństwo trzech barw głównych H. Zwaardema- ker sporządził listę zapachów nie wpływających na siebie w sposób wprowadzający zamieszanie. Według niego istnieje 9 różniących się od siebie grup, stąd jego teoria istnienia 9 typów receptorów. Nikt tego spisu nie uważa za coś więcej niż inteligentną pxóbę rozwiązania problemu, niemniej ciągle się ją cytuje, chociaż została po raz pierwszy opublikowana jeszcze w XIX wieku. Oto owe 9 grup zapachów:

Read the rest of this entry »

Kraje ubogie

Z takiej tablicy mogłaby, w pewnym sensie, wynikać nieśmiertelność rodzaju ludzkiego. Amerykański biały mężczyzna może w chwili urodzenia oczekiwać 67,5 lat życia, w wieku lat 20 – razem 70,1 lat, w wieku 48 lat – 72,7, w wieku 65 lat – 77,8. Kiedy osiągnie 77,8 lat, może, średnio biorąc, spodziewać się dożycia do 80, a w wieku lat 80 jeszcze ze dwa lub trzy lata więcej. Trochę to podobne to twierdzenia, że zając nigdy nie może dogonić żółwia, gdyż w czasie, którego zając potrzebuje, aby znaleźć się w miejscu zajmowanym poprzednio przez żółwia, ten ostatni zdąży zawsze odejść nieco dalej. Ale, chociaż każde następne urodziny przynoszą ze sobą nowe przewidywania na dalsze życie, proces ten nie trwa nieskończenie długo, wszyscy ludzie kiedyś umrą, zając zawsze dogoni żółwia. Nie znamy ani jednego wypadku, aby ten system zawiódł.

Read the rest of this entry »